Je komt alleen en je gaat alleen… zegt iedereen. Maar klopt dat wel? Een pleidooi voor pessimisme als optimisme, over waarom eenzaamheid altijd bevolkt is en het sterven begint bij de geboorte. Vrolijk bedoeld, zo ben ik ook wel weer.
Je komt alleen en je gaat alleen… zegt iedereen. Maar klopt dat wel? Een pleidooi voor pessimisme als optimisme, over waarom eenzaamheid altijd bevolkt is en het sterven begint bij de geboorte. Vrolijk bedoeld, zo ben ik ook wel weer.
Op Facebook krijg ik plotseling heel veel vriendschapsverzoeken. Vaak twijfel ik of er wel echt echte mensen achter de profielen zitten. Ik zie wel dat veel van mijn vrienden vrienden zijn met deze nieuwe vrienden. Dan klik ik maar op accepteren. Ik heb veel vertrouwen in vriendschappen. Misschien is het een idee dat al deze mensen of ‘mensen’ even mijn nieuwe roman kopen, In de schaduw van de eik. Gewoon voor de zekerheid. Dan weet ik dat we écht vrienden zijn.