Hoi, mijn naam is Stefan Popa en ik ben schrijver.

Hoi, mijn naam is Stefan Popa en ik ben schrijver. Het heeft een hele poos geduurd voordat ik mij zo durfde voor te stellen. Het eerste gedeelte lukte altijd wel, hoewel ik mij als kind een klein half jaar heb geschaamd voor mijn achternaam, omdat deze anders was dan die van de andere kinderen. Enfin, Stefan Popa, prima. Hoi! Maar mijzelf schrijver noemen? Onzekerheid is voor het gros van de mensen geen onbekende eigenschap. Het internet staat vol met hippe filmpjes die ons wijzen op onze intelligentie of schoonheid, dat we er mogen zijn. Onzekerheid is een business geworden. Jij mag er zijn. En ik? Niet Stefan Popa de mens, maar Stefan Popa de schrijver?

Nieuw omslag Verdwenen grenzen

Verdwenen grenzen heeft een nieuw exterieur aangemeten gekregen. Dat mag ook wel, want de binnenkant is eveneens grondig aangepakt. Het boek gaat nu over een meisje dat muisjes vangt en de dieren traint om met optredens haar levenswens te bekostigen: per langeafstandsbus afreizen naar het Duitse Hameln. In alle eerlijkheid: het verhaal is intact gebleven, maar de onzorgvuldigheden zijn gerepareerd. Elders noemde ik de herziene versie de ultimate director’s cut edition. Terecht. En daar hoort een mooi omslag bij, toch?