Nieuw omslag Verdwenen grenzen

Verdwenen grenzen heeft een nieuw exterieur aangemeten gekregen. Dat mag ook wel, want de binnenkant is eveneens grondig aangepakt. Het boek gaat nu over een meisje dat muisjes vangt en de dieren traint om met optredens haar levenswens te bekostigen: per langeafstandsbus afreizen naar het Duitse Hameln. In alle eerlijkheid: het verhaal is intact gebleven, maar de onzorgvuldigheden zijn gerepareerd. Elders noemde ik de herziene versie de ultimate director’s cut edition. Terecht. En daar hoort een mooi omslag bij, toch?

Boekpresentatie Verdwenen grenzen

‘Proost.’ Zo eindigde de presentatie van Verdwenen grenzen in boekhandel Den Boer. Den Boer wordt door velen geprezen als de mooiste boekenzaak van het land en daar sluit ik mij graag bij aan. Ik ben blij dat mijn uitgeverij, mijn agent en ik, mijn debuutroman juist daar mochten presenteren aan het publiek. Een publiek dat voornamelijk bestond uit mensen die ik ken en liefheb. Publiek: bedankt.  Het was een hele fijne namiddag. Het is niet ver lopen van mijn huis naar de boekhandel, maar met een zes literfles țuică op je rug doe je er een paar minuutjes langer over. Roemeense sterkedrank voor de gasten. Lekker toepasselijk. De terugweg was zowel fysiek als geestelijk lichter. Het zit erop. Drie jaar werk bekroond met een toost.