Nieuw omslag Verdwenen grenzen

Verdwenen grenzen heeft een nieuw exterieur aangemeten gekregen. Dat mag ook wel, want de binnenkant is eveneens grondig aangepakt. Het boek gaat nu over een meisje dat muisjes vangt en de dieren traint om met optredens haar levenswens te bekostigen: per langeafstandsbus afreizen naar het Duitse Hameln. In alle eerlijkheid: het verhaal is intact gebleven, maar de onzorgvuldigheden zijn gerepareerd. Elders noemde ik de herziene versie de ultimate director’s cut edition. Terecht. En daar hoort een mooi omslag bij, toch?

De roman is niet dood

De roman is niet dood. Het ‘verhaal’ is onsterfelijk. Alle doodsverklaringen vermoeien mij. Op vrijwel elke bucket list (het belangrijkste papiertje van de moderne mens) staat de wens om een roman te schrijven. Bram Moszkowicz kan ‘m alvast afvinken. Iedereen wil verhalen schrijven. Door de dalende verkoopcijfers van romans moeten we alleen andere manieren zoeken om ons schrift te verspreiden. Journalist Perdiep Ramesar heeft in dagblad Trouw een mogelijkheid gezien om zijn fictie te verkondigen. Zijn verhalen vonden gretig aftrek. Geert Wilders behoorde tot zijn lezerskring. 126 miniromans, fiction en faction, zoals we dat tegenwoordig noemen. Zo kan het ook.