Roemenië is slechts een halve democratie

Voor ’89 stonden de inwoners van communistisch Roemenië uren in de rij voor levensmiddelen. Aanstaande kerst is het exact vijfentwintig jaar geleden dat er aan deze rijen een einde kwam door de brute executie van oud-dictator Nicolae Ceaușescu en zijn vrouw. Even bruut was de daaropvolgende omschakeling naar het kapitalistische systeem. De eerste ronde van de Roemeense presidentsverkiezingen maakte eergisteren echter eens te meer duidelijk dat het land nog steeds in transitie is. Velen van hen die – direct of indirect – gevlucht zijn voor de gevolgen van het communistische regime vormden opnieuw een keten van menselijk ongeduld, nu om hun stem uit te brengen. Londen, München, Parijs: overal in Europa werd het Roemenen letterlijk onmogelijk gemaakt om te stemmen.

Nederlander zet Roemenië wél op de kaart

Een Nederlandse toerist heeft eigenhandig Roemenië op de kaart gezet. Peter Schagen vierde samen met zijn vriendin acht dagen vakantie in het Zuidoost-Europese land en legde deze reis vast op camera. Hij bracht twee uur aan beeldschoon videomateriaal terug naar bijna drie minuten. De vakantiekiekjes van Peter en zijn vriendin werden massaal opgepikt door de Roemeense media en bloggers. Vanuit Roemeens oogpunt is die prestatie vleiend en erg zorgelijk tegelijkertijd. Want waarom doet een hobbyproject van een Nederlandse freelancer iets wat de Roemeense staat niet voor elkaar krijgt?